NEWSFLASHES

Als ‘thuis’ als buitenland voelt

De meeste mensen zijn voorbereid op een cultuur shock wanneer ze aan een opdracht in het buitenland beginnen. Echter, niet velen zijn voorbereid op een vergelijkbare ervaring wanneer ze weer terug naar hun thuisland gaan. Wat is een ‘omgekeerde cultuur shock’? Bestaat het echt, wat zijn de tekenen, moeten we ons erop voorbereiden en hoe?

Of u nu een expat of een onafhankelijke migrant bent, na een aantal jaar in een gastland komen herinneringen aan vrienden en familie die hun eigen levens voortzetten en zich zo goed mogelijk proberen aan te passen naar boven. Als we het over collega’s van het werk hebben en zakelijke netwerken, dan zijn we erg gauw buiten beeld.

Hoewel de baanvooruitzichten nogal verschillen, is repatriëring voor mensen die door hun bedrijf op een internationale opdracht zijn gestuurd en voor hen die zelf hebben gekozen voor emigreren, toch enigszins hetzelfde. Vroeg of laat komen dezelfde vragen in hun hoofd: Zou ik in staat zijn terug te keren? Waarnaar ga ik terug? Zou er nog een baan voor me zijn? Zal ik in staat zijn om mijn nieuwe vaardigheden te gebruiken? Zullen mijn sociale netwerken er nog steeds zijn?

Door mijn werk krijg ik veel kansen om te praten met nieuwkomers. Wat interessant is, is dat voor de meeste van hen terugkeer en repatriëring niet hoog op de agenda staan. Als gevolg daarvan zijn velen zich niet bewust van het verschijnsel dat ‘omgekeerde cultuur shock’ heet en de gevolgen hiervan.

Wat is een omgekeerde Cultuur Shock?
Tijdens ons leven in het buitenland, doen zich 2 belangrijke wijzigingen voor: 

• We veranderen als gevolg van het leven in een ander land;
• Het leven en de mensen thuis veranderen en gaan verder.

Het probleem wordt vergroot doordat we de neiging hebben onze kijk op thuis te idealiseren en onze verwachting dat dingen nog hetzelfde zullen zijn, als toen we ze achterlieten. Op de één of andere manier wordt het leven zoals we het achtergelaten hebben ‘bevroren’ in ons geheugen. Dit maakt ons thuis een vreemde plek als we er weer opnieuw naar toe gaan en we zeggen in ontzetting: Wat is er hier gebeurd? Ik herken de plek en de mensen niet meer?

Net zoals een cultuur shock in fasen komt, zo doet de omgekeerde cultuur shock dat ook.

Verwarring – het begint als we nog steeds in ons gastland zijn en het manifesteert zich zowel door gevoelens van verdriet voor het vertrek als met euforie voor het weer naar huis toe gaan. 

Desoriëntatie – net als bij elke overgang, is er een periode waarin u niet helemaal duidelijk beseft wie u bent en wat u doet. Deze fase begint kort nadat u bent aangekomen. We voelen ons niet helemaal verankerd in onze ‘nieuwe’ oude omgeving. We realiseren dat onze buitenlandse ervaring niet de manier waarop we dingen doen heeft veranderd, maar, belangrijker, onze percepties en veronderstellingen en het gevoel over onszelf.

(Her)-aanpassing – Deze fase gaat geleidelijk en het zou verkeerd zijn er een tijdslimiet op te zetten. Voor sommige mensen kan het kort zijn en hun huis hoeft niet als ‘vreemd’ te voelen. Voor sommigen worden de eerste hoogtepunten gevolgd door enkele dieptepunten, of zelfs depressies.

Het is niet ongewoon om teleurstelling, vervreemding, frustratie en zelfs woede te voelen. Deze emoties manifesteren zich in hoe we het doen van ons dagelijkse leven en het oppakken van relaties. We kunnen ontdekken dat we eens vertrouwde gronden nu bekritiseren. Zich ongewoon moe voelen, gestrest en geïrriteerd zijn, zichzelf terugtrekken uit sociale bijeenkomsten zijn tekenen waar u voor uit moet kijken en zorg voor moet nemen.

Het is niet ongewoon dat mensen beginnen te denken over teruggaan naar het gastland, sommigen gaan zelfs terug. Ik ben zeker een aantal mensen tegengekomen die zeiden: ‘Ik kan hier nier meer leven. Het is alsof het land waar ik 5-7 jaar heb gewoond me meer vertrouwd is dan het land waar ik geboren en opgegroeid ben.’

Echter, voor de meesten, lijkt alles elke dag meer normaal te worden en ze zullen zich opnieuw vestigen in hun ‘nieuwe’ oude gewoontes, als gevolg van nieuwe houdingen, overtuigingen, gewoontes en waarden.

Één ding is zeker – we zijn niet meer dezelfde persoon en ons thuis is niet meer wat het was toen we het achter lieten.

Hoe kan men zich voorbereiden op weer naar huis teruggaan?
Het belangrijkste is om te begrijpen en erop voorbereid te zijn dat terugkeer naar huis geen soepele overgang naar het leven dat we ooit hadden, zal worden.

Zeker, (her)-aanpassing zal verschillen van persoon tot persoon en het is waarschijnlijk dat zij die zich makkelijk aanpasten aan het leven in het buitenland een sterkere omgekeerde cultuur shock zullen ervaren dan hen die zich niet zo goed aanpasten.

Het is goed om na te denken over de mogelijkheid weer naar huis te gaan vanaf het moment dat u in het buitenland begint. Voor expats is het een reële mogelijkheid en voor hen die permanent emigreren komt terugkeren op verschillende punten in het leven bewust in het bewustzijn. Als we erover nadenken in het begin, bouwen we een fundament op voor als we later met meer bewustzijn aan deze gedachte denken.

Het hebben van realistische verwachtingen is een goede start. Net zoals we ook werden geadviseerd om realistische verwachtingen te hebben toen we verhuisden naar het buitenland, is het net zo belangrijk dat ook te doen als weer naar huis terug gaan. Mensen en dingen zullen anders zijn en we weten nog niet hoe totdat we ze meemaken.

Onze internationale ervaring heeft ons in meer dan een opzicht veranderd, professioneel en persoonlijk. We zijn een iets andere persoon geworden. De nieuwe houdingen, overtuigingen en gewoonten die zich hebben ontwikkeld, zullen onze waarnemingen vormen en manier waarop we dingen en mensen zien. Het integreren van de positieve aspecten van onze internationale ervaring met die van ons leven thuis zullen ons in staat stellen goede dingen te behouden en onze groei voort te zetten, dit keer op eigen bodem.

Bron: Challenging Directions
Publicatiedatum: 27-01-2010

Meer nieuws