NEWSFLASHES

Expat mama: het missen van de Amerikaanse eerste schooldag

In elke cultuur hebben moeders bepaalde rechten-van-overgang die hen helpen om zich te identificeren met andere moeders in hun gemeenschap. In Amerika bijvoorbeeld, mag een moeder met haar vrienden lachen als ze over de dag vertellen dat hun oudste kinderen naar Kindergarten gingen. Er is een nieuwe uitlaatklep voor deze moeders, door zich met andere moeders in contact te stellen via de netwerkwebsites. Er is een  groeiende populariteit van de netwerkwebsites, zoals Facebook, Twitter en blogs, waar mensen hun alledaagse momenten delen met hun vrienden.

Als een schepsel van mijn generatie, ben ik ook een fervent toeschouwer van mijn vrienden op het internet. Vooral sinds ik zover bij hun vandaan ben. Facebook bekijkende afgelopen week, kwam ik veel gemeenschappelijke thema’s tegen, omdat mijn Amerikaanse vrienden ongeveer tegelijkertijd hun eerste baby’s kregen. Ze delen hun verhalen over tranen bij het afscheid van hun oudste kind, die voor het eerst de grote gele schoolbus inklimmen voor hun eerste kleuterschooldag. Ook delen ze hun angsten op deze grote dag van hun kinderen, zich afvragende of zij hun kind op de goede weg naar een goede opleiding zetten. ‘Zullen ze hun snack opeten en lief met de andere kinderen spelen? En als ze dat niet doen, gaan ze dan voortijdig van school en een leven van mislukkingen leiden?’ In het buitenland wonend, is mijn ervaring niet helemaal hetzelfde, maar ik heb wel zorgen. Mijn kind heeft binnenkort haar eerste schooldag in Taiwan en ik hoop dat ze in het Chinees kan uitleggen dat ze naar het toilet moet.

Ik mis het Amerikaanse Kindergarten recht-van-overgang in mijn moeder-zijn. Ik wou dat ik ook op mijn blog foto’s van mijn dierbare 5-jarige kon plaatsen, in een tuin met haar nieuwe lunchbox en rugzak, turend met de vroege ochtendzon in haar ogen, hopende dat haar kleuterjuf haar op de weg naar Harvard zet. In plaats van te sparen voor Ivy League scholen, ben ik over de kosten van de dure Amerikaanse Internationale scholen aan het klagen. De dichtstbijzijnde school is ongeveer een uur rijden met de scooter (wat niet de makkelijkste vervoerswijze is met 3 kinderen). Hoewel ik de internationale leermethoden prefereer, trek ik mezelf terug naar de locale minder dure Chinese kleuterschool. Dit gaf mijn kind een frequente nerveuze ‘buikpijn’ tijdens de proefperiode afgelopen voorjaar, vanwege haar gebrek aan Chinese vaardigheden. En om bij te blijven bij Amerika, geef ik haar thuis Engelse lessen. Het toevoegen van schoolwerk thuis aan de Aziatische obsessie, waar men zelfs de rugzakken van kleuters volstopt met huiswerk, kan misschien betekenen dat ik mijn kind haar kostbare kindertijd afpak. 

Proberend mezelf te bemoedigen, heb ik een buitenlandse versie van ‘de eerste schooldag’ foto, zodat mijn kind enigszins gerelateerd is aan haar leeftijdsgenoten in Amerika. Ik herinner mezelf er dagelijks aan dat ze snel genoeg Chinees zal gaan leren. Tegelijkertijd kan ze met gemak the internationale kindertaal ‘spelen’ beoefenen, hoewel de mogelijkheden deze taal te ‘spreken’ beperkt zijn op haar school.

Bron: Third Culture Kids
Datum: 6 oktober 2009

Meer nieuws