NEWSFLASHES

Het zware bestaan van de expatvrouw

Bestaat ze nog? De traditionele expatvrouw die tennist en borrelt met andere expatvrouwen? Het lijkt erop dat het stereotype beeld aan het kantelen is. Het merendeel van de expatvrouwen wil de eigen carrière in het buitenland voortzetten.
Maar dat is niet altijd eenvoudig. Slechts een enkeling stort zich nog in het sociale cocktailcircuit of ziet de zorg voor de kinderen als dagtaak.

'Ik ging mee met Matthijs en werd de vrouw - van.' Dit schrijft Wieneke Vullings op haar weblog, waar ze vertelt over haar expatbestaan in Sao Paulo. Ze is 29 jaar oud, heeft geen kinderen en is afgestudeerd cultuurwetenschapper. De vraag die Vullings oppert, is: hoe kun je als expatvrouw vorm geven aan je identiteit als je je baan in Nederland opgeeft en meeverhuist naar het buitenland voor het werk van je man?

Zeeën van tijd
Wieneke maakt korte metten met de fabels over het expatleven. "De stereotype expatvrouw - die te vinden is bij het zwembad, de tennisbaan en die lekker koffiedrinkt - bestaat nog wel. Maar de meeste meiden die ik ken, solliciteren zich rot voor betaald of onbetaald werk en leggen keer op keer uit waar ze voor staan", redeneert Vullings. Ook zelf barst ze van de ambities en wil ze haar tijd in het nieuwe land nuttig besteden.
Anne van Riel correspondeert per e-mail met Vullings en deelt hetzelfde gevoel. 'Zo veel mensen zijn jaloers op je, omdat je zeeën van tijd hebt om boeken te lezen, musea te bezoeken en elke dag de krant uit te pluizen', schrijft Van Riel. Zelf besteedt ze haar tijd in het buitenland liever anders en wil ze de handen uit de mouwen steken.

Jacqueline van Haaften, directeur van Global Connection - een organisatie die expats en hun partners informeert om de uitzending tot een succes te maken - bevestigt de trend. Sinds de jaren negentig kiezen steeds minder vrouwen voor een vrijblijvend expatleven als ze zich met hun partner in het buitenland vestigen. Met een flitsende carrière en goede opleiding achter de rug willen ze hun tijd zinvol invullen.

Haar schrikbeeld van de expatvrouw die met een sherry aan de rand van het zwembad zit, is ook voor haar geen realiteit geworden. Ze zegt: "Daar heb ik hard voor geknokt. Ik ben aanvankelijk vrijwilligerswerk gaan doen voor de Verenigde Naties, in een kamp voor Vietnamese bootvluchtelingen. Uiteindelijk is het me gelukt om een werkvergunning te krijgen en kon ik voor een Chinees adviesbureau aan de slag."
 
Huilen of lachen
Van Haaften adviseert partners van expats na te denken wat ze willen. Willen ze werken? En zo ja, waarom? Om geld te verdienen, om kennis te delen of om zich te ontwikkelen?
Volgens de directeur van Global Connection vinden bedrijven het belangrijk dat de partner van de expat gelukkig is, omdat de expat dan beter functioneert.

Er zijn vrouwen die niet anders meer willen, die willen in luxe leven en weigeren terug te keren naar de flat drie hoog achter in Oegstgeest, benadrukt Wieneke Vullings. Ze pleit voor een nieuw beeld van de expatvrouw, de kampioen personal branding.

LEX heeft slechts een verkorte versie van het artikel geplaatst om redactionele redenen.

Gepubliceerd door Saskia van Reenen
Bron: Wereldomroep
Publicatiedatum: 12 oktober 2009
 

Meer nieuws