NEWSFLASHES
‘Softe’ expats: succesvolle expatriëring in een notendop |
![]() |
|
|
Hoewel de groei in expat opdrachten aanzienlijk vertraagde in 2007 en 2008, kwam er in 2009 weer economische groei in opkomende industrielanden. Met stijgende BBP-cijfers wordt een steeds groter aantal expats gezocht voor het vervullen van leidinggevende posities in ontwikkelingslanden. Ondanks de toegenomen vraag naar expats, blijven cijfers over mislukte expat opdrachten nog steeds hoog en kostbaar. In het algemeen worden de financiële kosten van mislukte buitenlandse opdrachten geschat tussen de 2 en 2,5 miljard Dollar, zo bleek uit een recent onderzoek. Persoonlijke effecten zijn bijvoorbeeld een verminderd zelfrespect, ego en reputatie, wat carrières kan beïnvloeden. Er is ook geconstateerd dat expats die een buitenlandse opdracht zonder succes hebben afgesloten, meer moeite hebben met het zich aanpassen aan bedrijfsstructuren wanneer men weer thuis is.
Niet verrassend: de praktijk van het selecteren van expats is de laatste decennia kritisch bekeken. Waren de leidinggevende vaardigheden, technische bekwaamheid en een binnenlandse trackrecord de belangrijkste selectiecriteria tot in de jaren ’90, senior executives in 2005 achten het vermogen om emoties te beheersen belangrijker dan technische vaardigheden. Traditionele selectiecriteria worden nu beschouwd als een aanvulling op de ‘softe’ selectiecriteria. De waarneming dat technische opleidingen en cross culturele trainingen niet lijken bij te dragen aan lagere failure rates maakt het geheel nog ingewikkelder. In de jaren ’80 en ’90 werd duidelijk dat de slechte aanpassing van de expat de belangrijkste oorzaak was voor ineffectieve expat prestaties en voortijdige terugkeer. Welke extra vaardigheden en competenties zijn dan vereist voor het succesvol afronden van een buitenlandse opdracht?
Ten eerste hebben verschillende selectiecriteria geen verband met individuele vaardigheden, maar zijn deze van groots belang. Bijvoorbeeld: geschiktheid van de familie, werkgelegenheidskansen voor de echtgenoot en mogelijke onderwijsverstoringen voor kinderen zullen de arbeidssatisfactie beïnvloeden en de intentie om de opdracht te voltooien. Uit het onderzoek van de Global Relocation Trends 2005 bleek dat voor 67% van de respondenten familiezorgen de belangrijkste reden was voor een voortijdige terugkeer. Tevens bleek dat de nummer 1 reden voor het mislukken van de opdracht ontevredenheid van de partner was.
Ten tweede, ‘softe’ vaardigheden zoals relationele vaardigheden beïnvloeden het succes van de expat aanzienlijk. Verdraagzaamheid en een niet oordelende mentaliteit werden in een recente studie als de belangrijkste voorspellers van zowel aanpassing als prestatie beschouwd. Verder zijn crossculturele communicatievaardigheden en persoonlijke eigenschappen in de omgang met mensen uit het gastland belangrijke variabelen. Opmerkelijk is dat bleek dat het relationele vermogen van expats met betrekking tot mensen uit het gastland zowel de interactie met andere expats en de mensen uit het gastland en de expat effectiviteit bleek te ondersteunen. Tevens zijn de relationele vaardigheden ook belangrijk voor het zich aanpassen aan nieuwe culturen. Een meta-analytische studie onder 8.474 expats in 66 onderzoeken concludeerde dat culturele aanpassing “misschien wel de belangrijkste determinant is bij de beslissing om zich terug te trekken (Bhaskar-Shrinivas 2005, p. 273).” Een duidelijke relatie tussen de mate van aanpassing en de algemene prestaties werd vastgesteld.
Tenslotte spelen groepsprocessen op de werkvloer een rol die men eerder niet erkende. Individuen erkennen dat lidmaatschappen bij verschillende groepen worden ingelijfd bij het zelfconcept. Daardoor hebben deze sociale identificaties belangrijke consequenties voor het gedrag. Groep categorisering bleek negatief gerelateerd te zijn aan de verstrekking van sociale ondersteuning door de mensen uit het gastland, bleek uit recent onderzoek. Interactie binnen de groepen had een positief effect op de groep- en werkeffectiviteit. Etnocentrische overtuigingen van de expat, echter, bleek de verschillen tussen groepen te benadrukken, wat resulteert in verschillende negatieve consequenties. Deze negatieve consequenties zijn gerelateerd aan het gedrag tussen de groepen en vallen terug op sociale identiteit en categorisatie processen. Daarom moeten goede expat selectie processen de nadruk leggen op niet-etnocentrische eigenschappen en ‘softe’ vaardigheden van expats in plaats van op de hardere selectiecriteria. Een mislukte match zal waarschijnlijk het aanpassingsproces van de expat beïnvloeden, evenals het psychologische welzijn van de expats.
Crossculturele trainingen kunnen potentiële expats toegang bieden tot evaluatie van hun sterke en zwakke punten in acculturatie gerelateerde vaardigheden, zodat de training zich kan concentreren op vaardigheden die nog ontwikkeling nodig hebben. Echter, niet alle vaardigheden en eigenschappen zijn echter te leren door het volgen van trainingen. Goede expat selectieprocedures focussen zich op de juiste balans tussen softe en harde vaardigheden, niet-etnocentrische eigenschappen kunnen een mislukking van de opdracht voorkomen. De potentiële waardevolle inbreng van een crossculturele training voor de werknemers in het gastland kan de expat helpen om de gewenste overgang te maken. Expats handelen niet in een vacuüm, de interactie in een sociaal web heeft een grote impact op hun aanpassing en het welzijn. Passende aandacht voor strategieën die positieve interactie op de werkvloer verbeteren lijkt dan ook gewenst.
Auteur: Dr. B.J.L. van den Anker
Bron: www.kwintessential.co.uk
Publicatiedatum: 15 januari 2010
|
REGIO
|