NEWSFLASHES

Third culture kids

Expat kinderen ervaren de wereld op een andere manier voor de meeste mensen.

In een wereld waarin internationale carrière steeds meer gemeengoed wordt, neemt het verschijnsel van Third Culture Kids (TCK’s) exponentieel toe. TCK’s zijn kinderen die een belangrijk deel van hun ontwikkelingsjaren in een andere cultuur dan de cultuur die op het paspoort van de ouders staat doorbrengen. Niet alleen hun aantal neemt toe, ook de culturele complexheid, de relevantie van hun ervaring en de volwassen TCK’s (ACTK’s) die ze worden neemt toe.

Toen Ruth Hill Useem, een sociologe, voor het eerst de term TCK gebruikte in 1950, onderzocht ze een jaar de expats in Indis. Ze ontdekte dat mensen die uit hun eigen (of eerste) cultuur kwamen en verhuisden naar een gast (of tweede) cultuur, eigenlijk een cultuur of levensstijl ontwikkelden die anders was dan de eerste of tweede culturen. Ze noemde dit ‘derde cultuur’ en de kinderen die opgroeiden in deze levensstijl: derde cultuur kinderen. In die tijd hadden de meeste expat gezinnen ouders die uit dezelfde cultuur kwamen en vaak bleven ze in één gastcultuur als ze in het buitenland waren.

Dit is niet langer het geval. Neem bijvoorbeeld Brice Royer, de oprichter van TCKid.com. Zijn vader is een half-Franse/half-Vietnamese VN vredeshandhaver terwijl zijn moeder een Ethiopische is. Brice woonde in 7 verschillende landen voordat hij 18 werd, waaronder: Frankrijk, Mayotte, La Reunion, Ethiopië, Egypte, Canada en Engeland. Hij schrijft: “Als mensen me vragen waar ik vandaan kom, maar ik een grap en zeg ik dat mijn moeder zegt dat ik uit de hemel kom.” Welk ander antwoord kan hij geven?

Ondanks deze complexiteit echter, zeggen de meeste ATCK’s dat hun ervaring in het opgroeien tussen verschillende culturen hun vele kostbare geschenken heeft gegeven. Ze hebben de wereld gezien en hebben vaak verschillende talen geleerd. Wat nog belangrijker is, door de vriendschappen die over gebruikelijke rassen, nationaliteiten en sociale barrières gaan, hebben ze de verschillende manieren waarop mensen het leven zien geleerd. Dit biedt geweldige kansen om sociale en culturele bruggen te worden tussen werelden die van oudsher nooit tot elkander zouden komen. ATCK Mikel Jentzsch, auteur van een erg goed verkopend boek in Duitsland: ‘Bloedbroeders, onze vriendschap in Liberia’, heeft een Duits paspoort, maar groeide op in Nigeria en daarna in Liberia. Voordat de Liberiaanse burgeroorlog zijn familie dwong te vertrekken, speelde Mikel dagelijks met hen die later werden gedwongen om soldaat te worden in die oorlog. Door zijn ogen leven de verhalen van degenen,die we anders over het hoofd zouden zien, voor ons.  

Het begrijpen van de TCK ervaring is ook om andere redenen belangrijk. Veel ATCK’s hebben nu invloedrijke  machtsposities. Hun vermogen om ‘outside the box’ te denken, biedt nieuwe en creatieve denkwijzen voor het zakendoen en het leven in een globaliserende wereld. Maar diezelfde denkwijzen kunnen angst creëren voor degenen die de wereld zien vanuit een meer traditionele kijk. Noch de non-ACTK’s of de ACTK’s herkennen misschien dat er een culturele botsing gaande is, omdat ze volgens traditionele maatstaffen van diversiteit, zoals ras of geslacht gelijk, zijn.

Bovendien, vele mensen horen de beschrijvingen van de voordelen en uitdagingen van een TCK profiel en vragen zich af hoe zij daar betrekking op hebben als zij nog nooit in het buitenland hebben gewoond vanwege een carrière van één van de ouders. Gewoonlijk echter, zijn zij op een andere manier crosscultureel opgegroeid. Misschien als kinderen van immigranten, vluchtelingen, in multiculturele of multiraciale unies, internationale adoptiekinderen of zelfs kinderen van minderheden. Als we de TCK ervaring zien als een petrischaal van soorten, een plek waar de gevolgen van het opgroeien tussen vele culturele werelden samen met een hoge mate van mobiliteit is bestudeerd, dan kunnen we zien welke lessen ook relevant zijn in het begrijpen van kwesties van andere cross culturele kinderen (CCK’s) en waar anderen wellicht ook mee worden geconfronteerd. Het is mogelijk dat we ontdekken dat we onze traditionele manier van het definiëren van diversiteit en identiteit moeten heroverwegen. Voor sommigen, zoals de TCK’s, is ‘cultuur’ eerder iets dat wordt gedefinieerd door gedeelde ervaring dan door gedeelde nationaliteit of etniciteit. In de naamgeving van onze verhalen en het ontwikkelen van nieuwe modellen voor onze veranderende wereld, zullen velen in staat zijn om de geweldige geschenken van een crossculturele jeugd te herkennen en te gebruiken en succesvol om kunnen gaan met de uitdagingen voor hun persoonlijke, gemeenschappelijk en zakelijke goed.

LEX heeft het artikel om redactionele redenen ingekort. 
Bron: http://www.telegraph.co.uk
Publicatiedatum : 22 december 2009
 

Meer nieuws